| HM Productions Intl. All Rights Reserved |
| copyright 2008 by HM Entertainment Inc. |
| THIS SITE |
 |  |  |  |  |
"Watu", esan zuen. Hitz egitean beti hasten zen gu umilduz 'jendea' esan nahi
duen hitz swahili hori erabi-liz. "Nere esnea lapurtu izan duzuenean, utzi egin
di-zuet. Nere haragia lapurtu izan duzuenean ez diót kasu handirik egin. Zuen
haurrek nere baratzetik fruituak lapurtu izan dituztenean, bihozbera izan naiz.
Baina oraingo honetan, gehiegizkoa izan da zuen ausardia!".
Ruin jauna oso altua zen, beste inor baino altuagoa. Hain zen altua, ezen
atetik igarotzeko makurtu egin be-har zuen. Altua, zabala, eta oso indartsua
zen. Haserral-di batean kontramaisua altxatu, ikuluaren ate baterantz bota
eta lurra ikutu gabe beste ate batetik atera zuela esaten zuten. Izugarria zen.
Bére ileak gari helduaren kolorea zeukan. Kontu handiz mozten zuen bére bibo-
tea, eta bére begiak iluntasunean ikus dezaketen katu batenak bezalakoak
ziren.
Eskumuturraz mehatxatu ondoren, guregana zuzen-du zuen hatza eta bére
zizpa ikusi arte inor ez zela írten-go agindu zigun. Éra horretan hitz eginez,
enkanteak egiteko taulatuaren gainean jarrita, jangoiko baten ahotsa eta
aginpidea zeuzkan.
Hamahiru urte neuzkan. Esaten zuenaren erdia ez nuen ulertzen, baina bére
hitz egiteko érák eta armatu-rik zeuden soldaduen presentziak bére asmoak,
za-lantzarik gabe, serioak zirela adierazten zuten.
Eguzkia ezkutatu arte égőn ginen hesian eserita. Ahots erlatsez egiten zuten
negar haurrek gose eta ega-rriz. Emakumezkoak zorabiatu egiten ziren, eta
gizo-nezkoek marmar egiten zuten, baina inork ez zekien zizpa non zegoen,
ezta Mau-Mau deitzen ziren gizon haiek nortzuk ziren ere. Gizon horiek hiltzen
eta jendea izutzen zeharkatzen zutela hegan herrialdea esaten zuen Ruin
jaunak. Orduan ez nekien beti ahopean ai-patzen genituen jende hari buruz
ári zela hitz egiten, an-du a mutiku -basoetako gizonak- deitzen genituenak,
eta gogora ez ekartzen saiatzen ginenak.
Seietan, azkenean, bipildutako gure herrira itzuli ahal izan ginen: hankaz gora
jarri zuten dena solda-duek. Béren gordelekuetatik ateratako diru guztiak era-
man zituzten.
Nere aita, morroia, artzainak eta abereak eraisteaz arduratzen zirenak salbu,
beste guztiak hilaren bukaeran egun hartako saririk ez zutela jaso konturatu
ziren, ale-gia, hesi barruan igaro zuten Ián egun hartako diru saria.
Haur batek ere ezin izan zuen eskolara joan. Eskola herriaren barruan zegoen.
Galondoz estalitako buzti-nezko eraikuntza zen. Biharamunean, uniformez
jantzi-ta eta goizean goiz, eskolara joateko bőst kilometroko bidearen zati
handia korrika egin genuen. Zuzendariak bére bulegora joateko esan zigun.
Hormaren kontra ila-dan jarrarazi eta bezperan eskolara zergatik ez ginen
joan galdetu zigun.
"1. informazioa" deitzen genion hura gogoratuko zigun. Maisuaren ziriak odola
izozten zigun. Guztiok ezagutzen genuen bére gogortasuna zela eta. Soldadu
zűrien razzia kontatu genion.
- Zer? -esan zuen-. Soldaduak zuen herrira ere jo-
an dira orduan!
- Bai, jauna -erantzun genion berehala.
- Eta orduan, zer?
Eta beste behin kontatu genion dena, eskolara ez joan izana hőbe tó
desenkusa zezaketen xehetasun ba-tzuk gehituz. Bukatu genuenean,
zuzendariak errepika-tu zuen:
- Eta orduan, zer?
Orduan konturatu nintzen zer nolako estualdian geunden. Baita besteak ere,
bat-batean inork ez bai-tzuen beste ezer esan.
Basque
| ISBN 84 8136 008 2 |
Hamahiru urte dauzka Kariukik eta
Keniako herrixka batean bizi da
Mau-Mauak zapalkuntza kolonial
britainiarraren aurka altxatu diren garaian.
Lagun berria egin du, Nigel, hamaika
urleko mutib, Kolonoa den bere aitonaren
elxeia etoni da IngaLaterratik oporrak
igarotzera. EhiTa ela arramza egiazko
abenturak bilakatuko dira Nige! ela
Kariukirentzat.
Bere anaiari gutun bal eramateko agindu
dioten lagun kezkagarriak aurkitu ditu
Kariukik oihanean.
Bi lagunak ehiza egilen daudela, gizontxo
txuria desagertu egin da...
| KARIUKI |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
| |
 |
