HM Productions Intl. All Rights Reserved
|
copyright 2008 by HM Entertainment Inc.
|
Polish
Autor: Mwangi Meja
Tytuł oryginalny: Going Down River Road
Język oryginału: angielski
Kategoria: Literatura piękna
Gatunek: literatura współczesna zagraniczna
Forma: powieść
Rok pierwszego wydania: 1976
Rok pierwszego polskiego wydania: 1982
Średnia ocena książki: 4.50, książkę oceniło 4 użytkowników
- zobacz szczegóły
Do BiblioNETki wprowadził(a): introvert
Zobacz, kto ma tę książkę w schowku: kliknij (4)
Noty wydawców i inne informacje
z okładki, do BiblioNETki wprowadził(a): Spieszona (veverica),
dodana: 06.06.2006
Meja Mwangi urodził się w 1948 roku w Nanyuki w południowej
Kenii. Ma w swym dorobku trzy powieści: "A Taste of Death", "Kill
Me Quick" i "Carcase for Hounds".
Jest uważany za jednego z bardziej interesujących młodych
pisarzy Afryki Wschodniej, przedstawiciela nowej fali, który
przyczynił się do tego, że analiza problemów społecznych stała
się dominującym kierunkiem współczesnej powieści afrykańskiej.
Charakterystyczne cechy jego twórczości to: głębokie
współczucie dla ludzi z nizin społecznych, obiektywizm przy
kreśleniu problemów, które autor w sposób niezwykle wnikliwy
analizuje, oraz znakomicie wyważony, bardzo prosty styl.
W swej najnowszej powieści "Ulica Rzeczna" ("Going Down River
Road", Londyn 1976), uważanej przez afrykanistów za
najlepszą z dotychczas napisanych przez niego, opisuje życie
jednej z dzielnic Nairobi, zamieszkanej przez najuboższe
warstwy społeczne.
"Ulica Rzeczna" to symbol zła, nędzy i degradacji psychicznej i
fizycznej człowieka. To świat robotników, prostytutek,
podejrzanych knajp, tanich nocnych klubów i domów
publicznych. Mieszkańcy tej dzielnicy egzystują jak zwierzęta,
wyzyskiwani przez bogatych waścicieli kamienic, którzy w
bezwzględny sposób zmieniają wysokość czynszu nie licząc się z
lokatorami. Z wielką wrażliwością analizuje autor problem
prostytucji kobiet w różnym wieku, kobiet sprowadzonych do roli
"maszyn do miłości", traktowanych jak przedmioty i niemal
zupełnie wyzutych z człowieczeństwa.
Budowa gmachu Ministerstwa Rozwoju posłużyła autorowi za tło
do przedstawienia życia robotników, życia, które jest zupełnym
przeciwieństwem tego, co ma reprezentować wznoszony
budynek. Symbolizuje on obojętność władzy na cierpienia i
nędzę mas, władzy, której cechą charakterystyczną jest wysoka
stopa życiowa i korupcja. W książce tej znalazło się również
miejsce na piękne ludzkie uczucia: przyjaźń i miłość. Przyjaźń
między głównym bohaterem - Benem i jego przyjacielem Ochollą,
która pozwala im przetrwać trudne chwile. I miłość Bena do
małego chłopca, porzuconego przez matkę prostytutkę, którego
on wychowuje. Miłość do dziecka okaże się trwała wartością w
jego życiu.
[Iskry, 1982]


